Maneschijn myBloggie 2.1.5 © 2005   
17 Aug 2018   12:06:31 pm
Gedicht.
Uit ; De doos van “Pandora”.

Liefde.
Van liefde gaat men zweven.
Liefde wordt gegeven.
Liefde doorheen een gans mensenleven.
Mooie dagen als een zegen.

Zoals een bloem,
zon en licht nodig heeft,
heeft ieder mens liefde nodig,
zodat hij kan groeien.

Blijven lachen en dromen,
Elke dag opnieuw.
Het leven kussen.
De beste dagen onthouden.
De toekomst tegemoet ziende.

Alles bekijken in vertrouwen.
Een mensenleven waar,
zorgen en verdriet,
plaats nemen voor vreugde en vrede.
Waar geen plaats is voor tranen.
Categorie : Gedichten | Geplaatst door : lidy | Reacties[0] | Trackbacks [0]
11 May 2016   04:19:52 am
Op stap,op draf,of in galop!
Op stap,draf of in galop.
Het nieuwe jaar in,
bruisend,sprankelend,
zorgeloos prachtig.

Met zoveel wensen!
voor zoveel mensen,
Met “Nieuwjaarswensen”.
In vriendschap elkaar omarmen.


Geluk en zegen is een wens,
die ik elkeen toewens,
met een glaasje champagne
op het begin van het “Nieuwe Jaar”!


Indien ik het voor het zeggen had,
Dan kwam er alleen,
gezondheid geluk en
liefde op je pad.


Mensen die van je houden,
om wie en wat je bent.
Het leven als een feest,
stralend als schitterende sterren.

Lidy De Brouwer.
Categorie : Gedichten | Geplaatst door : lidy | Reacties[0] | Trackbacks [0]
12 Mar 2015   02:24:02 am
Ieder jaar in Februari.
Het sneeuwklokje.

Het sneeuwklokje schenkt mij,
elk jaar opnieuw verbazing.
Het sneeuwklokje zo klein en fijn,
zo rein zo mooi.

In haar zo eigen
duidelijke lijnen toont zij,
in haar krijtwit gewaad,
haar ware gelaat.

Tussen al die verdroogde bloemen en planten,
bengelen de klokjes in weer en wind.
Eén jaar en telkens weer,opnieuw weggestopt,
kom je elk jaar opnieuw bovenop.

Als een mysterie herrijs je telkens en
opnieuw uit de barre koude grond.
Ik noem je,het witte evangelie
op groene steeltjes.

Lidy De Brouwer.
Categorie : Gedichten | Geplaatst door : lidy | Reacties[0] | Trackbacks [0]
18 Dec 2014   06:03:55 am
Kerstmis en Nieuwjaar 2015.
Kerstmis en Nieuwjaar 2015.

Donker en koud zijn nu de dagen voor kerstmis.
Buiten op de straat,is het niet zo koud meer,
als je langs al die lichtjes gaat.

Kerstmis is kloppen op de deur,
naar binnen gaan,met
knuffels en kussen.

Vriendelijke gezichten ontmoeten,
pakjes openmaken.
gelukkig zijn samen allemaal.

2015 het nieuwe jaar tegemoet.
Een knuffel hier een kus daar,
Met de allerbeste wensen voor elkaar.

Wij wensen vreugde en zonneschijn.
Zodat je elke dag opnieuw,
tevreden en gelukkig kunt zijn.

Vrolijk eind en een goed begin,
2015 volkomen naar je zin.

Lidy De Brouwer.
Categorie : Gedichten | Geplaatst door : lidy | Reacties[0] | Trackbacks [0]
17 Dec 2014   12:29:40 am
Gesprek tussen klaproos en Madeliefje.
Gesprek tussen “Klaproos “en “Madeliefje.”

In mijn tuin staat een mooi
Madeliefje tussen twee Klaprozen.
Ook zij wuifde heen en weer,
met de wind mee!
S’morgens keek het Madeliefje rondom haar,
en tot haar grote verbazing had de wind,
de twee Klaprozen ontdaan van
hun prachtige rode blaadjes.
Hoe tevreden het madeliefje wel was,
de natuur heeft haar klein geschapen,
maar sterk en haar bloem en blaadjes
waren nog geheel en hadden geen
enkele schade ondervonden.
Het Madeliefje was aan het klagen,
en de Klaproos luisterde met volle aandacht,
Spijtig dat ik nooit eens boven de bloemen rondom
mezelf kan kijken,ook niet rechtstreeks
naar de zon, noch naar de hemel,
daarvoor ben ik te klein.
De Klaproos luisterde naar haar geklaag,
en zei,wees tevreden en gelukkig,
kijk de natuur zorgde dat jij klein bent,
een schoonheid ben jij voor het oog,
je streelt de mens,met al de bloemen, kransen
die ze met jou maken,en onthoud dit van mij,
wie zich vernedert en verkleint,wordt verhoogd,
en wie zich verhoogt wordt verpletterd,
kijk naar mij,inderdaad tegenover jou ben ik groot,
maar zie,ik ben al mijn blaadjes kwijt,
en de wind heeft maar juist één keer geblazen.
Het Madeliefje zei,het is een magere troost,
maar jij valt het meest op,
je bent groot,en ,
met je prachtige mooie kleuren.
De Klaproos antwoordde vlug,
dit is maar tijdelijk,en je hebt het gezien,
mij is maar een kort leven beschoren.
Terwijl jij nog staat te pronken in
je prachtige witte kleurtjes,
rest er van mij alleen nog de stengel in de aarde.
Onthoud dit Madeliefje,
“Roem en pracht is tijdelijk”
in het leven duurt het meestal maar heel even!
Wees tevreden om wie en wat je bent.
Wees dankbaar voor wat de natuur je heeft geschonken.
Alles heeft zijn goede en slechte kanten.
Door deze enkele gedachte en emotie
komt alles weer tot leven in
schoonheid en grootheid.
En alles en iedereen heeft zijn kwaliteiten,
van groot tot klein.
De klaproos symbool van volharding,
Het madeliefje ,symbool voor het kind,
die er vriendschapskettingen van maakt.
Beiden werden tevreden en waardeerden de schepping!
Aan iedereen willen zij zeggen!
“Wees tevreden om wie en wat je bent,”
want alle leven,is maar voor heel even!

Lidy De Brouwer.
Categorie : Gedichten | Geplaatst door : lidy | Reacties[0] | Trackbacks [0]
 
1 2 3 ...42 43 44 Next
Jun 2019 Juli 2019 Aug 2019
Z M D W D V Z
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31    
Categorieen
Gedichten[219]
Kortverhalen[33]
Proza[45]
Recent
Gedicht.
De Haan als gelukbrenger.
Doel.
Op stap,op draf,of in galop!
Ieder jaar in Februari.
Kerstmis en Nieuwjaar 2015.
Gesprek tussen klaproos en Madeliefje.
"Je" "Suis" / "Ik" "Ben".
Verjaardag.
De knuffel.
Archieven
November 2014[2]
September 2009[11]
Augustus 2009[7]
Juli 2009[14]
Juni 2009[6]
October 2008[12]
Maart 2008[16]
Mei 2007[22]
April 2007[11]
Februari 2007[36]
Januari 2007[77]
December 2006[83]
lidy[297]
Zoek
Syndication
Template theme : aura
Powered by myBloggie Copyright © 2004 2006
-- myWebland --