Maneschijn myBloggie 2.1.5 © 2005   
12 Dec 2006   06:48:05 am
De legende van Karel de Grote!
Die avond was Karel de Grote erg bezorgd!
Reeds lang hield hij zich vast aan de gedachte zijn landerijen eens te bezoeken in de zuidelijke Eifel en wenste daarvoor doorheen het gebied van de Hoge Venen dwars te doorkruisen.Maar niemand uit die tijd wou op zijn verzoek ingaan in die tijd om een weg doorheen een dergelijk onherbergzaam gebied te doorkruisen. Ook nu nog bestaat het gebied uit heide en veenmoerassen met veenmossen net toen hij een oplossing zocht verscheen de duivel in eigen persoon.
“Karel de Grote Heer en Meester van het Westen, U bent zo groot en toch niet in staat om een weg aan te leggen door die woesternij van de Hoge Venen, maar ik de duivel en almachtig kan dat wel!”
Karel de Grote bekeek zijn bezoeker van kop tot teen:”Ha dat zien wij dan wel!Hoe zou jij dat kunnen duivel?En al die bouwmeesters en architecten en geleerden niet?Dat zou ik wel eens willen zien!”en Karel de Grote moest er hard om lachen!
Bij al deze uitdagingen werd de duivel héél ernstig, en zei; Indien jij dat wenst maak ik de weg voor jou op één nacht!Maar er is wel een voorwaarde aan verbonden.
“Welke vroeg de Keizer?....
“Morgen kan je naar de Eifel vertrekken in ruil voor je ziel!”
Vooreerst weigerde Keizer Karel en was totaal van zijn stuk, maar langzaam aan keerde hij terug op zichzelf en dacht na over het aanbod.Keizer Karel ging akkoord op één voorwaarde dat ik nu meteen vertrek en dat jij de laatste steen voor mijn voeten legt voor ik aankom!”
Zo gezegd zo gedaan!
Karel de Grote maakte zich klaar en dacht aan te komen voor de duivel de weg afgemaakt zou hebben,en weldra bevond hij zich met zijn hele stoet bedienden aan de voet van het Hertogenwoud; de weg strekte zich zover hij kon zien voor zich uit,recht en stevig;Karel de Grote en zijn gevolg begaven zich op weg.Karel de Grote gezeten op zijn paard,zach na vijf uren rijden samen met zijn helpers de duivel aan de horizon opdagen; hij spoorde zijn paard nog harder aan en samen met de ganse groep vlogen ze in galop vooruit!De Keizer naderde hoe langer hoe dichter en de duivel ging ijverig door met zijn werk.
Eindelijk bereikten de twee groepen elkaar, en de weg was bijna klaar!De duivel riep zijn helpers toe voort te doen want hij moest nog slechts enkele meters afleggen om zijn weg af te maken. Karel de Grote begon te beven en riep de hemel toe om hem te helpen…….Hij kreeg plots een inzicht en besloot liggend op zijn paard vertrok hij in volle vaart en sprong met een enorme sprong over het laatste stuk van de weg, juist toen de duivel zijn laatste steen wou leggen.Keizer Krel was de winnaar aangezien de duivel de laatste steen achter zijn voeten moest leggen en niet ervoor!Zoals in de overeenkomst stond.
En op deze manier kreeg Karel de Grote zijn steenweg door de venen!

En fier stak de oude boer zijn pijp aan met glinsterende oogjes hij genoot van de vreugde dat hij dit kon vertellen van deze oude legende over de mysterieuse weg door het Veen.
Deze weg de steenweg van Karel de Grote doorkruist nog tot vandaag het Veen als een witte lijn op een achtergrond van verkoold hout!
Oorsprokelijke gegevens komen van een oude boer uit de” Hoge Venen, en hij kreeg de gegevens door van een zekere Abt Henri Lejeune in 1947-1954 uit “Le Courier du Soir”
Categorie : Kortverhalen | Geplaatst door : lidy | Reacties[0] | Trackbacks [0]
12 Dec 2006   03:47:24 am
S.O.S.
De tijd geneest littekens.
De tong de barometer van ons hart.
Leven is zoveel meer,
dan eten en drinken,en
vechten om de macht en het geld.

De realist bekijkt de dromen,
Kijkt naar het uurwerk en verdwijnt.
De dromer lacht staat met
Blote voeten in het zand!

Onder het dak van elk huis,
Schuilt liefde, hijgen en zwijgen……
Met soms absolute melancholie,
Soms zoekend naar een “Merci!”

Herinneringen moeten soms slijten,
Is soms ronddwalen in een zinloze kou.
Laat de tijd je genezen, en
De littekens zullen helpen,
Om andere mensen te begrijpen,
Die pijn heeft, wacht gewoon
Af en, leef verder.

Alles wat duurzaam is en echt,
Moet eerst door vuur.
Wat nadien overblijft,
Ook al is het weinig, is,
Van onschatbare waarde.
Hoeveel je geleden hebt, is niet belangrijk.
Wat je gezien en ervaren hebt evenmin,
Wél hoe je er doorheen komt,
En wie je dan geworden bent.
Categorie : Proza | Geplaatst door : lidy | Reacties[0] | Trackbacks [0]
12 Dec 2006   03:45:04 am
Het vogelfluitje van Nospelt!
Nospelt jarenlang een dorp,
Van pottenbakkers en fluitjes.
Een beroep vaak van vader op zoon.
Hier heerst plaatselijke rijkdom.
De aarde oordeelkundig gekozen,
Een mengeling van twee kleisoorten.
Vettige gele en meer kruimelige blauwe klei.
Dit geelblauwe mengsel wordt
Rood bij het bakken.
Het voorvaderlijke speelgoed, (1747).
“Het vogelfluitje de “Péckvillercher” hier,
zo genoemd wordt over het hele land verkocht.
Nospelt ligt op enkele kilometers van Luxemburg,
Waar rijke vindplaatsen zijn, met een
Uitstekende potaarde, die bij het bakken,
Een felle rode kleur opleveren, zoals
Het Romeinse aardewerk dat hier werd gevonden.
De kinderen zijn ook hier en nog steeds
Dol op terracotta vogelfluitjes, vervullen de straten met
een betoverende “Vogelzang”.
De pottenbakkers geest, leeft en herleeft in Nospelt!
En de dorpsbewoners, zij zijn uiterst vriendelijk,
En genieten van de belangstelling van de toeristen.
Nospelt enig met zijn “Péckvillercher”.
Categorie : Gedichten | Geplaatst door : lidy | Reacties[0] | Trackbacks [0]
 
1
Nov 2006 December 2006 Jan 2007
Z M D W D V Z
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31       
Categorieen
Gedichten[219]
Kortverhalen[33]
Proza[45]
Recent
Gedicht.
De Haan als gelukbrenger.
Doel.
Op stap,op draf,of in galop!
Ieder jaar in Februari.
Kerstmis en Nieuwjaar 2015.
Gesprek tussen klaproos en Madeliefje.
"Je" "Suis" / "Ik" "Ben".
Verjaardag.
De knuffel.
Archieven
November 2014[2]
September 2009[11]
Augustus 2009[7]
Juli 2009[14]
Juni 2009[6]
October 2008[12]
Maart 2008[16]
Mei 2007[22]
April 2007[11]
Februari 2007[36]
Januari 2007[77]
December 2006[83]
lidy[297]
Zoek
Syndication
Template theme : aura
Powered by myBloggie Copyright © 2004 2006
-- myWebland --