Maneschijn myBloggie 2.1.5 © 2005   
30 Jan 2007 12:30:56 am
Het luizenjagertje.
Lieveheersbeestjes brengen de
winter door onder loszittende
schors en dood riet.
Om ze te wekken hoeft de zon
maar even te schijnen.
Ze zijn er al héél vroeg bij.
Ze eten ongeveer honderd bladluizen per dag,
En worden zelfs in serres losgelaten
om planten bladluisvrij te houden.
Er zijn lieveheersbeestjes zonder stippen,
Andere soorten hebben er twee,
twaalf of zelfs vierentwintig.
Maar de meest voorkomende soort
is het zevenstippelige lieveheersbeestje.
Het aantal stippen slaat dus niet
op de leeftijd van het diertje,
zoals wel eens wordt gezegd,
Maar op de soort.
Zwart is het bekje,
Rood het nekje, en,
telkens ik het vang,
krijg ik wat ik verlang!
Categorie : Proza | Geplaatst door : lidy | Reacties [0] | Trackbacks [0]
Trackbacks
De URI voor de TrackBack van deze post is :
http://www.lidy.kwebbel.net/trackback.php/114
Reacties

Voeg reactie toe

Onderwerp

Reacties

Naam

Email Adres (Optioneel)

Homepage (Optioneel)

Veiligheidscode

Vul de veiligheidscode in die je hierboven ziet :



May 2021 Juni 2021 Jul 2021
Z M D W D V Z
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30    
Categorieen
Gedichten[219]
Kortverhalen[33]
Proza[45]
Recent
Gedicht.
De Haan als gelukbrenger.
Doel.
Op stap,op draf,of in galop!
Ieder jaar in Februari.
Kerstmis en Nieuwjaar 2015.
Gesprek tussen klaproos en Madeliefje.
"Je" "Suis" / "Ik" "Ben".
Verjaardag.
De knuffel.
Archieven
November 2014[2]
September 2009[11]
Augustus 2009[7]
Juli 2009[14]
Juni 2009[6]
October 2008[12]
Maart 2008[16]
Mei 2007[22]
April 2007[11]
Februari 2007[36]
Januari 2007[77]
December 2006[83]
lidy[297]
Syndication
Template theme : aura
Powered by myBloggie Copyright © 2004 2006
-- myWebland --